|
Fromm - frenologia - alchemia - analgezja
"F" - słowniczek pojęć związanych z rozwojem wewnętrznym
A
-
B -
C -
D -
E -
F -
G -
H -
I -
J -
K -
L -
M -
N -
O -
P -
R -
S -
T -
U -
V -
W -
Y -
Z
fitoterapia
(ziołolecznictwo, fitofarmakologia) – dział medycyny i farmakologii zajmujący się wytwarzaniem leków ziołowych z naturalnych bądź przetworzonych surowców uzyskiwanych z roślin leczniczych oraz ich stosowaniem w profilaktyce i terapii chorób. Pojęcie to jest również używane dla określenia gałęzi medycyny
naturalnej i alternatywnej zajmującej się leczeniem preparatami roślinnymi.
Frenologia
-
wyciąganie wniosków
o charakterze człowieka na podstawie kształtu jego
czaszki. Frenologia zaczęła rozwijać się w wieku XIX.
Fromm
-
Erich Fromm (ur. 23 marca 1900 r. we Frankfurcie nad Menem w Niemczech, zm. 18 marca 1980 r. w Tessin w Szwajcarii) – niemiecki filozof, socjolog, psycholog i psychoanalityk.
W 1932 roku na zaproszenie Chicagowskiego Instytutu Psychoanalitycznego Fromm wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie po dojściu Hitlera do władzy w styczniu 1933 roku postanowił pozostać. Kontynuacją ośrodka frankfurckiego był Międzynarodowy Instytut Badań Społecznych przy Columbia University, gdzie był on wykładowcą.
W latach (1941-1942) Fromm pracował w Amerykańskim Instytucie Psychoanalitycznym założonym przez Karen Horney, którą poznał w Berlińskim Instytucie Psychoanalitycznym. Od 1943 roku współkierował Instytutem Psychoanalitycznym im Williama A. White'a w Nowym Jorku, którego dyrektorem był jeden z czołowych przedstawicieli neopsychoanalizy Harry Stack Sullivan. W latach 1942-1951 wykładał w Bennington College w stanie Vermont. W 1951 roku został profesorem psychologii Szkoły Medycznej przy Autonomicznym Uniwersytecie w Meksyku, gdzie także założył własny Instytut Psychoanalityczny
Zainteresowanie Buddyzmem Zen
Erich Fromm interesował się także buddyzmem zen, w swoich pracach powoływał się często na nauki Buddy jak i na pisma D.T. Suzukiego. Uczestniczył między innymi w warsztatach na temat buddyzmu zen i psychoanalizy pod patronatem Wydziału Psychoanalizy Szkoły Medycznej Autonomicznego Narodowego Uniwersytetu Meksyku w 1957 roku. Na podstawie teorii buddyzmu zen Fromm poszerzał swoje idee dotyczące takich kwestii psychoanalizy jak nieświadomość i przechodzenie treści w niej ukrytych do świadomości, a także celu terapii psychoanalitycznej.
Twórczość
Lata czterdzieste i pięćdziesiąte stanowiły najbardziej płodny okres w twórczości Fromma. W 1941 roku, powstała "Ucieczka od wolności" - pierwsza książka, która przyniosła mu międzynarodowa sławę. Inne ważniejsze dzieła to "Niech się stanie człowiek" (1947), "Psychoanaliza a religii" (1950), "Zdrowe społeczeństwo" (1955), "O sztuce miłości" (1956), później pojawiła się dwie książki które zyskały wielki rozgłos "Rewolucja nadziei" (1968), oraz "Mieć czy być" (1976)
Przez cały czas Fromm zajmował się filozofią społeczną, badał relacje i oddziaływania między jednostką a społeczeństwem. Już w najwcześniejszych publikacjach Fromm polemizował z biologizmem w psychoanalizie Freuda w opozycji do którego tworzył własną teorię charakteru i osobowości społecznej. Fromm przez cały okres swojej twórczości próbował znaleźć środki zaradcze na negatywne zjawiska społeczne, zwłaszcza te charakterystyczne dla cywilizacji zachodnioeuropejskiej. Twórczość Fromma charakteryzują wątki moralno-utopistyczne, oraz wiara że ludzkość mogłaby dojść do ukształtowania "zdrowego społeczeństwa" (sane society).
Dzieła (dostępne w języku polskim):
Ucieczka od wolności, 1941, 1970
Niech się stanie człowiek. Z psychologii etyki, 1947, 1994
Psychoanaliza a religia, 1950, 1966 (w zbiorze Szkice z psychologii religii) oraz 2000 (wydanie osobne)
Zapomniany język. Wstęp do rozumienia snów, baśni i mitów, 1951, 1977
Zdrowe społeczeństwo, 1955, 1996
O sztuce miłości, 1956, 1971
Psychoanaliza i buddyzm zen (z R. De Martino i D.T. Suzuki), 1960, 1966 (w zbiorze Szkice z psychologii religii) oraz 1995 (wydanie osobne)
Zerwać okowy iluzji. Moje spotkanie z myślą Marksa i Freuda, 1962, 2000
Dogmat Chrystusa i inne pisma religioznawcze, 1963, 1992 (jest to zbiór wcześniejszych esejów autora; w polskim wydaniu znalazły się: Dogmat Chrystusa 1930, Szabat 1927, Biblijni prorocy o pokoju 1960 oraz fragmenty późniejszych książek Fromma: Ihr werdet sein wie Gott 1966 i Rewolucja nadziei 1968)
Serce człowieka. Jego niezwykła zdolność do dobra i zła, 1964, 1996
Rewolucja nadziei. Ku uczłowieczonej technologii, 1968, 1996
Kryzys psychoanalizy, 1970, 1995
Anatomia ludzkiej destrukcyjności, 1973, 1998
Mieć czy być?, 1976, 1989
|
|
|
|
|
