|
gong - guarana - alchemia - analgezja
"G" - słowniczek pojęć związanych z rozwojem wewnętrznym
A
-
B -
C -
D -
E -
F -
G -
H -
I -
J -
K -
L -
M -
N -
O -
P -
R -
S -
T -
U -
V -
W -
Y -
Z
Gong
- instrument muzyczny będący grubą okrągłą płytą z brązu lub mosiądzu, o wypukłej, czasem falistej powierzchni i lekko zagiętych brzegach, umocowana pionowo na specjalnym stojaku. Płytę wprowadza się w drgania uderzając w nią pałką o miękkiej główce, przy czym rodzaj wzbudzonego dźwięku zależy od miejsca uderzenia. Gong jest instrumentem o nieokreślonej wysokości dźwięku, ale dostraja się do każdego współbrzmiącego akordu.
Przybył do średniowiecznej Europy z Azji; w orkiestrach wprowadzony został pod koniec XVIII w.
Gong wytwarza najsilniej rezonujący dźwięk ze wszystkich instrumentów odkrytych kiedykolwiek przez człowieka. Powstał kilka tysięcy lat temu, w warunkach cywilizacyjnych odmiennych od naszych, w których wierzono, że świat jest dźwiękiem, powstał z dźwięku i rozwinięto technologie z tym związane na skale współczesnemu człowiekowi niepojętą. Gong był najważniejszym instrumentem „magicznym”, powszechnie używanym do wielu rytuałów oraz do leczenia. Jego właściwości oraz właściwości innych „magicznych” instrumentów świat współczesny dopiero odkrywa. Są różne rodzaje gongów. Także w sensie wielkości (średnicy). Najpopularniejsze i najbardziej znane są gongi wietrzne (fen) oraz tam-tamy.Te ostatnie, ze względu na swoją masę i zakrzywione krawędzie mają o wiele większy wylew dźwięku (szczególnie alikwot) niż gongi wietrzne. Z kolei wietrzne dużo szybciej się „otwierają”, czyli zaczynają "same" grać.
Guarana
-
to roślina lecznicza oraz używka,
zawierająca duże ilości kofeiny. Paulinia guarana (Paullinia cupana), zwana także ciernioplątem guaraną lub osmętą - gatunek pnącza z rodziny mydleńcowatych. Występuje w całym dorzeczu Amazonki i Pary (Brazylia). Bywa nazywany zwyczajowo guaraną od nazwy napoju gorzko-kwaśnego sporządzanego z jej nasion. Nazwa napoju zaś pochodzi od nazwy nazwy plemienia
Guarani.
Pnącze płożące się lub wspinające do 10 metrów wysokości. Najczęściej jednak można ją spotkać w postaci wiecznie zielonego płożącego się krzewu.
Guarana słynie z największych dotąd poznanych wśród roślin zdolności syntezy kofeiny, której zawiera kilkakrotnie więcej (4 razy) niż ziarna
kawowca. Właściwości rośliny znane są od dawna ludom tubylczym Amazonii, które zażywają ją w różnych postaciach dla podniesienia sprawności fizycznej i psychicznej w stanach wzmożonego wysiłku. Dla świata zachodniego gatunek odkryty został na przełomie XVII i XVIII wieku i nazwany na cześć niemieckiego lekarza Christiana Franza Paullini.
Indianie, zamieszkujący amazońskie lasy deszczowe, od tysięcy lat czerpią korzyści zdrowotne z guarany, nazywanej przez nich "darem od Boga", czy też "eliksirem młodości". W Europie uznano te walory guarany a niektórzy sprzedawcy reklamowali ją nawet jako afrodyzjak. Znane są również doniesienia o wykorzystywaniu w dorzeczu Amazonki guarany jako środka płatniczego używanego w handlu.
Działanie: Guarana działa stymulująco, znosi zmęczenie fizyczne i psychiczne, zwiększa umiejętność koncentracji i zapamiętywania. Działanie guarany można w pewnym uproszczeniu przyrównać do działania kawy. Ponieważ jednak kofeina z guarany nieco wolniej się wchłania z przewodu pokarmowego, to jej działanie utrzymuje się do 6 godzin, a więc ok. 2 godziny dłużej od kawy - jest przy tym jednak łagodniejsze, mniej intensywne. Guarana wykazuje poza tym działanie antyoksydacyjne oraz
przeciwbakteryjne.
Zmniejsza ryzyko wystąpienia zawałów i udarów. Przyspiesza metabolizm. Oprócz "zwyczajowej" postaci, guarana często sprzedawana jest w przystępniejszych formach - w tabletkach oraz w kapsułkach, których zażywanie pozwala uniknąć jej wyjątkowo gorzkiego smaku.
Zastosowanie: obniżenie życiowej energii, osłabienie potencji,
osłabienie odporności, zmęczenie psychiczne i fizyczne, syndrom asteniczny,
zaburzenia koncentracji, pamięci, roztargnienie, bóle głowy, migreny,
zaburzenia krążenia na tle niedociśnienia, zawroty głowy,
zmęczenie po długich przelotach samolotem, okres rekonwalescencji po ciężkich chorobach, operacjach,
depresje, stresy, podatność na przeziębienia, meteoropatia,
wysoki poziom cholesterolu we krwi, rozstrój żołądka, otyłość, cellulit,
dla podwyższenia ciśnienia krwi, w stanach wyczerpania, znużenia, senności oraz gdy zachodzi potrzeba wykonywania odpowiedzialnych czynności jak np. prowadzenie pojazdu przez całą noc.
|
|
|
|
|
