Praktyka medytacji

Teoria medytacji

Mistrzowie medytacji

Medytacja a Wielkie
Systemy Duchowe

Medytacja a seksualność

Medytacja a stres

Medytacja a zdrowie

Polecamy

Czytelnicy piszą
Linki

Ebooki o rozwoju
Ebooki - wszystkie

Strona główna


Księga Gości
dopisz się - przeglądaj




 




kosmetyka   

Aktualności                  Sklep                 Kontakt                FORUM                  Blog

 


Badania
nad medytacją
  

 

Badania nad wpływem medytacji na fizjologie człowieka rozpoczęto przeprowadzać już w latach 60-tych (od 1960).

Stosunkowo szybko stało się jasne, że medytacja zarówno zmienia stan fizjologiczny organizmu, jak i fizyczny.

Ujmując te wyniki najbardziej ogólnie możemy powiedzieć, że medytacja (od strony fizjologii rzecz ujmując) jest bardzo szczególnym stanem, w którym utrzymywany jest wysoki poziom działania (aktywności, pobudzenia) centralnego układu nerwowego i uważności, a jednocześnie występuje głęboki odpoczynek i relaksacja. 

Innymi słowy - medytacja to taki stan relaksu i rozluźnienia, w którym nie pojawia się ospałość i wyhamowania aktywności układu nerwowego, ale wręcz przeciwnie - znaczny wzrost jego zdolności funkcjonowania.

   

Oprócz wspomnianego powyżej oddziaływania medytacji na centralny układ nerwowy (wysoka zdolność percepcji, przy jednoczesnym relaksie ciała), medytacja oddziałuje na szereg innych układów fizjologicznych.
Ma np. bardzo duży wpływ na proces oddychania - zmniejszając m.in. zużycie tlenu. Wpływa samoczynnie na rytm oddechu - oddech zwalnia się i pogłębia samoczynnie, kiedy uspokaja się umysł  nawet jeśli medytujący nie stara się nic z nim robić.
Zanotowano także przypadki poprawnego funkcjonowania fizjologii podczas chwilowych okresów ustania oddechu. Można wiązać to zapewne ze zmniejszaniem się poziomu zużycia tlenu podczas zaawansowanych stanów medytacyjnych.
Dlatego takie ustanie oddechu pojawiało się spontanicznie w tych fazach medytacji, które praktykujący określali jako szczytowe pod względem intensywności.

Ponadto pojawiły się podczas badań niezbite dowody, że stan umysłu, jaki pojawia się podczas medytacji, wpływa bardzo istotnie na układ neuroendokrynologiczny i wydzielanie hormonów przez gruczoły dokrewne.

Szczególnie dokładnie poznano wpływ medytacji na aktywność hormonalną przysadki mózgowej i nadnerczy.

 


Równie ciekawym obszarem badań dotyczących działania medytacji, jest jej wpływ na psychikę.
To właśnie psycholodzy należeli w zachodnich środowiskach naukowych do najwcześniejszych obrońców medytacji.
Bardzo wielu psychologów klinicznych stosowało medytację jako terapię, uzupełniającą już od lat 20-tych XX wieku.
Szczególnie istotną jej wartością w psychoterapii jest wpływanie na obniżenie poziomu lęku i depresji.



Do wielkich liderów nowoczesnej psychologii promujących medytację można zaliczyć autora słynnego bestsellera - Daniela Golemana. Bardzo istotnie wpływając na kształt współczesnej psychologii i będąc dla większości specjalistów niepodważalnym autorytetem, Goleman wydaje się być zwolennikiem psychologii integralnej, mocno włączającym medytację i duchowość do obszaru psychologii. 

Bardzo postępowe wydają się być próby włączenia medytacji do formalnych i powszechnych narzędzi pomagania ludziom (leczenia i psychoterapii).
Tak np. na Uniwersytecie w Pensylwani w ramach zajęć o radzeniu sobie ze stresem, wprowadzono szkolenie dla specjalistów zajmujących się medytacją.
Sugeruje się, aby ludzie przystępujący do tego szkolenia mieli przynajmniej dziesięcioletni okres doświadczenia z własną praktyką medytacyjną.
Następnie otrzymują oni dodatkowe przeszkolenie, mające na celu przygotowanie ich do świadomego i fachowego pomagania ludziom.
Ponadto powinni oni każdego roku przynajmniej dwa tygodnie spędzić na osobistym intensywnym odosobnieniu medytacyjnym

Programami takimi zajmują się także inne ośrodki naukowe w USA, m.in. Klinika Redukcji Stresu w Massachusetts.

powrót do góry strony

 

zamów: "Alchemia i moc medytacji"